من این لحظه ها رو دوست دارم..

ساده نیست

گذشتن از چشمانی که می دانی

این بار آخریست که در نگاه تو قفل می شود..

و چه اعتقادی است به فاصله

وقتی می دانم تمام حس و حالم راهی غیر از مسیر های پر پیچ و خم برون شهری را

برای دوباره داشتنت طی می کنند؟

وقتی می  دانم حتی ذره ای از رنگ حضورت

در پیش چشمانم

کدر نخواهد شد...

 

 

 

 

پ.ن۱: نگران آهو های تنهای توی جنگلم...

پ.ن۲: گاهی وقت  ها شنیدن صدای شهر هم دلنشین میشه.. گاهی وقت ها..

پ.ن۳: پاییز دوست داشتنی در راهِ ؛ خدا نگهدار آسمان زیبای پر ستاره ی شب های من...

 

 

نوشته شده توسط در ۱۳٩۱/٦/٢٧ نظرات () |