امروز، جهان با نام دخترک برفی ٍ زمستانی، چشم گشود..

 

 

 

 

لمس نقطه ی آغاز ، همیشه دوست داشتنیه، چرا که تو با تمام وجودت و البته طبق مستندات باور داری که یک دوره ی کامل از زندگی تو ، به هر نحوی که بوده به پایان رسوندی. و امروز برای 23 امین باره که من به سرآغاز بودنم رسیدم و طعم گس زندگی در لحظه ناب آغاز رو با تمام وجودم می چشم.

 

به امید روزی که تمام لحظه های زندگی بی حسرت بگذره، حسرت از دست رفتن فرصت ها و البته مهم تر از اون زمان ، حسرت دور بودن از تمام حس های خوب و لحظه های دوست داشتنی، حسرت درک درست زندگی و ...

 

 

تولدم مبارک












پ.ن1: امسال برای اولین بار برای روز تولدم کلی آرزو دارم.
پ.ن2:سلامتی سه تن ....
پ.ن3:هدیه ی ویژه امسال به خودم، فایل صوتی ِ محبوب ترین کتابم ، مردی در تبعید ابدی  نوشته نادر ابراهیمی با صدای خودم ِ...
پ.ن4: چقدر من –ِ ش زیاد شد پ.ن قبلی...
پ.ن5: امیدوارم زندگی مو طوری بسازم که اگه یه بار خواستم هوس کنم به گذشته سفر کنم دلیلش چیزی جز لذت بردن دوباره از اتفاق های زندگیم نباشه، نه ترمیم و باسازی اشتباه ها..

 

 



نوشته شده توسط در ۱۳٩٠/۱۱/٢٠ نظرات () |